Toen in Flevoland

De geschiedenis van Dronten in bibliotheek.
Het heden is de geschiedenis van de toekomst.

Onder de naam "Toen in Flevoland" is een fysiek en digitaal punt ingericht waar bezoekers informatie kunnen vinden over de geschiedenis van de gemeente Dronten.
Er worden films afgespeeld die voor velen een dierbare herinnering zijn en voor jongeren een hulpmiddel voor werkstukken en spreekbeurten.

Het fysieke gedeelte bestaat uit filmbeelden, archieven, boeken e.d. Op een grote wand is een tijdslijn zichtbaar met knoppen met jaartallen. Na een druk op een jaartal komt informatie op het beeldscherm van de gebeurtenissen van het betreffende jaar in de gemeente Dronten. 

Het digitale gedeelte bestaat uit een website waarop informatie te vinden is over de geschiedenis van de gemeente Dronten maar ook over de archeologische vondsten van dit moment. Tevens zijn alle lezingen, workshops en cursussen met een historische insteek op de website te vinden.

Op dinsdag 13 oktober om 19.30 uur werd het Historisch Informatie Punt feestelijk geopend door 2 mensen uit Dronten van "het eerste uur", 2 pioniers. Klik hier voor de foto's van de opening.

Hoe Calvinistisch is Dronten? Klik hier voor meer informatie.

Bij de opening van het historisch informatiepunt
in de FlevoMeer Bibliotheek | Dronten

TIJDREIS

Druk op een knop en kijk:
daar ligt Dronten, nog jong,
net van de grond, net uit de klei,
huizen, bedrijven, aardappelen.

Waarschuwing: U bevindt zich
in de trein naar het verleden.
De bank waarop u zit lost op,
het plasmascherm verdwijnt.

De net nog zo moderne bieb
is weer de oude Meerpaal, Ria Bremer-stijl,
een barstensvolle bus vertrekt vanaf
het Redeplein. Ik hoor Zeskamp-gezang.

Kerken, noodwinkels en huizen,
graven zich terug in de grond, uitgewuifd
door koolzaad en riet, men breekt
de dijken af, zeewater stroomt binnen.

Vliegtuigen en schepen duiken op
en daar verschijnen stukken land, opnieuw.
Een boer in dierenvellen zaait zijn graan,
de mammoetbotten gooit hij aan de kant.

Iemand tikt vriendelijk op mijn schouder.
Ik hoor: Wij gaan zo sluiten.

Annemieke van Rooijen